odi et amo
quare id faciam, fortasse requiris?
nescio, sed fieri sentio
- et excrucior

ongelooflijk eigenlijk
hoe mensen troost kunnen vinden
in iets dat meer dan 2000 jaar geleden verwoord werd…
prachtig eigenlijk
die universeelheid van emoties
- in ruimte én tijd

kon ik dat maar
- denk ik nu
iemand zo raken met mijn woorden,
mezelf verwoorden
dat benijd ik zó
kan ik daar ooit komen?

een betere verwoording
goede vertaling
vind ik dus niet
momenteel niet
nóg niet

ik zal het laten weten…

maar voor nu: dankjewel gaius valerius catullus, alweer